ลันช์แต้จิ๋วสไตล์ @ เลี่ยว เลี่ยง เซ้ง

หนึ่ง ในสามร้านอาหารแต้จิ๋วเก่าแก่ ที่เคยสิงสถิตย์อยู่ในเวิ้งอาบอบนวดกาแล็กซี่ ตรงข้ามโรงพยาบาลจุฬาฯ ด้านถนนพระราม 4 ที่ตอนนี้ถูกทุบรื้อทิ้งเพื่อพัฒนาใหม่ “เลี่ยว เลี่ยง เซ้ง” ที่โด่งดังเรื่องไอศกรีมทุเรียน กลับมีชื่อเสียงเรื่องอาหารมากกว่าเมื่อย้ายถิ่นฐานมาย่านตลาดน้อย น่าจะเป็นเพราะว่า ทางร้านยังคงทำอาหารแบบเก่าๆ คือ ใช้เตาถ่าน ตีเส้นบะหมี่เอง และทำแป้งห่อขนมจีบเอง บอกก่อนว่าอาหารทุกอย่างรอนานมาก แนะนำว่า หากไม่โทรไปสั่งอาหารก่อน ก็ต้องไปเช้าหรือไม่ก็ต้องไปแบบไม่หิวมาก รสชาติอาหารอร่อยดีพอสมควร แต่ส่วนตัวที่เคยกินและชอบร้านกวงเม้ง ทำให้นึกอยากจะขับรถไปบ้านบึงเพื่อไปลองกินเปรียบเทียบ เพราะจำได้ว่ากวงเม้งมีความเนี๊ยบกว่า รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เจ๋งกว่า แต่ในเมื่อกวงเม้งไม่มีในกรุงเทพฯ แล้ว ร้านนี้ก็ไม่ถือว่าเลวร้ายอะไร

เราสั่งขนมจีบ 2 จาน จานเล็กหนึ่ง จานใหญ่หนึ่ง ขนมจีบแต้จิ๋วจะมีลักษณะเฉพาะเหมือนกัน คือ แป้งเค้าจะบางและนุ่ม ซึ่งเกิดจากการนวดแป้งเอง จะไม่เหมือนกับขนมจีบที่ห่อด้วยแป้งสำเร็จ ขนมจีบไส้หมู + ปู มีกระเทียมเจียวหอมๆ โรยหน้ามา เราชอบกินติ่มซำแบบไม่จิ้มน้ำจิ้ม ซึ่งขนมจีบร้านนี้ก็อร่อยดี มาร้านเก่าแก่แบบนี้ เราก็ไม่พลาดที่จะสั่ง อี้หมี่ หรือบะหมี่สองใจมาลองด้วย แอบสงสัยว่าอาหารจานนี้ เกิดจากความลังเลใจอะไรของคนทำหรือเปล่า เพราะเส้นบะหมี่ทอดกรอบมาเพียงด้านเดียว ปล่อยอีกด้านไว้ให้นุ่มๆ แต่คิดว่าคงเป็นการทำให้เกิดความสนใจในรสสัมผัส เพราะอี้หมี่มาแบบจืดๆ ให้รับประทานกับหมูแฮมที่หั่นเป็นเส้นโรยมาและจิ๊กโฉ่วเล็กน้อย ได้รสผสมกันระหว่างความมันและความเค็ม ไม่คิดอะไรมากก็กินเพลินดีอยู่  ก๋วยเตี๋ยวหลอดไส้ปู เป็นอีกจานที่เราชอบสั่งตลอดหากมาร้านจีนแต้จิ๋ว ที่เค้าใช้แผ่นก๋วยเตี๋ยวนี่แหละมาพันไส้เนื้อปูผสมผักแล้วนึ่ง โรยหน้าด้วยกระเทียวเจียวอย่างหอมมาอีก อร่อย ชอบมาก ส่วนอาหารคาวจานสุดท้ายที่เรากินคือ ราดหน้าหมูสับ ที่ทางร้านแนะนำ บอกว่าแปลกเพราะมีความเผ็ดนิดหน่อย แต่เรากินแล้วไม่รู้สึกว่ามันเผ็ดนะ ออกจะจืดๆ ด้วยซ้ำ แต่ก็อร่อยดีพอสมควร

อาหารทุกอย่างมีให้เลือกสั่งจานเล็ก กลาง ใหญ่ จานเล็กมาค่อนข้างเล็ก คือเป็นจานเปลจานน้อยๆ ประมาณฝ่ามือ ก็ขนาดกำลังดีนะหากมาสองคนแล้วสั่งมาหลายอย่างแบ่งกัน แต่ประเด็นสำคัญของร้านนี้คือ รออาหารนานมาก คิดว่าเค้าค่อยๆ ปรุงอาหารทีละจานๆ และใช้เตาถ่าน (สามารถเดินไปดูได้ เจ้าของยังทำเอง) เลยแต่ละอย่างใช้เวลาหรือเปล่า แถมเก้าอี้ที่เรานั่งก็เป็นเก้าอี้ไม้โบราณที่มีพื้นสัมผัสที่แข็งตามธรรมชาติอีก ตอนเราไปมีโต๊ะใหญ่เข้ามาเพิ่มหลายโต๊ะ มองไปก็เห็นแต่ความอดทนบนใบหน้าของทุกท่าน (เพราะไม่มีอาหารอยู่บนโต๊ะเลย 🙂 และเราไม่ลืมที่จะสั่งไอศกรีมทุเรียนของดังของเค้ามากิน อันนี้ไม่นานและอร่อยดี ลูกละ 80 บาท ซึ่งก็เป็นราคาเดิมที่เราเคยจ่ายหลายปีก่อน ตั้งแต่ร้านนี้ยังอยู่ตรงเวิ้งกาแล็กซี่และเราไปกินกวงเม้งกัน ราคาอาหารทั้งหมดที่กินไปคือ 750 บาท และเวลาที่ใช้รอกินมื้อนี้ ก็คือ 2.5 ชั่วโมง 🙂 

เคยสัมภาษณ์เถ้าชิ๊วเก่าแก่ของร้านกวงเม้ง ได้ความว่า อาหารจีนแต้จิ๋ว มีแตกต่างจากอาหารจีนกวางตุ้งที่เรามักคุ้นเคยกว่าก็ตรงที่ อาหารแต้จิ๋วมักเป็นอาหารที่ทำกินกันเองที่บ้าน ไม่หรูหรา แต่เป็นอาหารเน้นความอิ่มความถึกให้สมกับการที่คนจีนสมัยก่อน อพยพมาตั้งรกรากที่เมืองไทย ก็ต้องทำงานกันอย่างหนัก อาหารที่รับประทานก็ต้องอิ่มอยู่ท้อง อาจจะไม่สวยเลิศเลอเหมือนอาหารจีนกวางตุ้ง แต่เด่นตรงที่ต้องอร่อยแบบโฮมเมด

สรุป ควรมาลอง และควรโทรสั่งอาหารล่วงหน้าค่ะ ร้าน เลี่ยว เลี่ยง เซ้ง (คลิ๊กดูเผนที่) โทร. 02-221-6025, 080-555-1454 ร้านเปิดทุกวันตั้งแต่ 11.00 น. และเจ้าของบอกว่า อยากรับประทานอะไรเป็นพิเศษเช่นอาหารทะเล หรืออย่างอื่นก็สั่งล่วงหน้าได้ 
หากอยากกินขนมต่อ อ่านเชงทึงหมี่เย็นร้านอาอี๊หวานเย็นได้ค่ะ

🍀  สงวนลิขสิทธิ์เรื่องและภาพ | Copyright © 2003 – Present OHB Magnificent 🍀

About the author

OHB

View all posts

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *