ตวงติ่มซำ ถ. เจริญกรุง| Tuang Dim Sum, Charoenkrung Road, Bangkok

“ตวง(TH/EN) ติ่มซำ” เป็นร้านที่บอกเราอีกครั้งว่า ชีวิตนี้ไม่มีใครได้อะไรทุกอย่าง แต่ต้องมีบ้างที่ได้อย่างเสียอย่าง ดีบ้างแย่บ้าง ลำบากบ้างสบายบ้าง และในกรณีนี้คือ ได้กินติ่มซำอร่อยมาก ราคาดี แต่เสียคือ มีความลำบากในการไปกิน และหากไปสายจะต้องยืนรอนานมาก เพราะตวงติ่มซำ ร้านห้องแถวห้องเดียวร้านเล็กๆ ย่านเจริญกรุง (ไปทางตรอกจันทร์ ถนนตก) เป็นร้านติ่มซำที่ฮ๊อตมากที่สุดในห้วงเวลานี้ คนมารอคิวยืนกินกันตั้งแต่เช้า โดยเฉพาะเสาร์ อาทิตย์ที่ต้องมีตบตีแย่งชิง แถมย่านนี้ยังไม่มีที่จอดรถ หากไม่ลงทุนเดิน ขึ้นแท็กซี่ หรือไปจอดที่วัดย่านใกล้เคียงแล้วเดินมา อาจจะต้องกินๆ ลุกๆ เพราะต้องไปเลื่อนรถจนกว่าจะปลอดภัยจากการล็อคล้อ

“พี่มากินที่นี่ตั้งแต่เค้ายังไม่ดังเลย ตอนนี้กลายเป็นคนแน่นมากๆ ก็ดีใจกับเค้านะ แต่ตอนนี้อยากกินติ่มซำเลยต้องทำใจเลย เพราะรอนานมาก” ชาวเจริญกรุงแม่ลูกที่ยืนรอร่วมชะตากับเราในเช้าวันเสาร์วันหนึ่งบอก

มาที่นี่ หากเห็นคิวยาว ให้ไปเขียนชื่อตัวเองพร้อมจำนวนคนบนกระดาษที่ทางร้านจัดไว้ให้ เป็นกระดาษแบบ sticky pad แปะเรียงๆ กันตรงเสาเคาน์เตอร์ขายซาลาเปาด้านหน้า หากจะซื้อกลับบ้าน ก็สามารถติ๊กสั่งจากรายการบนกระดาษแล้วยื่นให้เค้าได้เลย ที่สำคัญแปะกระดาษแล้วอย่าเพิ่งไปไหน เพราะมีความมั่วมากๆ ใครมาใครแปะ กระดาษหล่นบ้างอะไรบ้าง เราอาจจะโดนสลับที่ ที่สำคัญคุณเชฟเรียกปุ๊ป คนจะกรูกันเข้าไปทั้งๆ ที่ไม่ใช่คิวตัวเอง เข้าไปมั่วนั่งเฉยๆ แทนเราก็ได้ (เจอมาเองค่ะ)

ว่ากันว่าเชฟยิป เป็นเชฟติ่มซำโรงแรมมาก่อน มาเปิดร้านเล็กๆ แต่ทำทุกอย่างตามตำราติ่มซำคนจีน มาที่นี่จะเห็นว่าเชฟกับลูกน้องพูดจีนกันทั้งหมด แต่เชฟก็พูดไทยได้ ทุกคนมีหน้าตาเหนื่อยหน่ายกับการขายติ่มซำกันมากทั้งสองครั้งที่เราไปลอง เพราะลูกค้าเยอะมาก จุดเด่นของร้านนี้คือติ่มซำทั้งหมดรสชาติดี อร่อยมาก และราคาดีมากๆ กินไปทั้งสองมื้ออิ่มมากมาย หมดไปไม่ถึง 400 บาท (ต่อครั้ง)

ที่ดิฉันชอบมากที่สุดในบรรดาสารพัดที่กินทั้งหมดก็คือเฉิงฝันหรือก๋วยเตี๋ยวหลอดไส้กุ้ง ที่เนื้อแป้งนุ่มมากๆ ไม่ใช่เส้นก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่เด้งๆ แต่เป็นแป้งนึ่งแผ่นบางๆ นำมาทบกัน พันไส้กุ้งไว้ เวลารับประทานมันจะเหมือนกินมันหมู คือแป้งเนื้อนุ่มแบบนั้น เฉิงฝันที่ลักษณะแบบนี้ ที่กินแล้วติดใจมากชอบมากอีกที่ ก็คือร้าน หลินเฮิ๊งกุ่ย ที่ฮ่องกงค่ะ 

ส่วนของนึ่งของทอดทุกอย่างที่ได้กิน ก็ชอบหมดทุกอย่าง มันอร่อย เตรียมดีทำดี เผือกทอดทอดร้อนๆ มันฟิน ทุกอย่างเค้าขายราคาไม่แพง มันไม่ใช่ร้านในห้างในโรงแรมหรู ของอาจจะไม่พรีเมี่ยมมากนัก (แบบกุ้งตัวโตๆ ทั้งตัวมันไม่มีหรอกนะ แต่กุ้งไม่เละ ไม่เหม็น) แต่เมื่อเทียบกับราคาแล้วมันคือเยี่ยมยอด รสชาติ เนื้อสัมผัสทุกอย่างมันใช่ เชฟเก่งมาก สามารถรักษาคุณภาพไว้ทั้งๆ ที่ลูกค้าแทบจะแย่งกันกินขนาดนี้

ขอบรรยายภาพนะคะ แถวบนสุดจากซ้าย 1. ฝันโก๋แต้จิ๋ว ด้านในเป็นไส้เค็มหวาน มีผักดอง มีถั่วเนื้อกรุบๆ ด้วยอร่อยมากๆ 2. ฮ๊าเก๋า รสชาติดี แป้งหนาอร่อยดี (คือนุ่มหนา) กุ้งเยอะและรสชาติสดดี ไม่เละเหมือนร้านมิชลินในห้างย่านอโศก อันนั้นคือแย่มาก 3. เสี่ยวหลงเปา อร่อยมากๆ คือชอบแป้งหนา แป้งดีๆ หนาทำดีๆ นี่อร่อยนะคะ

แถวที่สอง 1. ด้านในของซาลาเปาหมูแดง หมูแดงแน่นมาก แป้งนุ่มอร่อย ชอบจัง มันเป็นเนื้อซาลาเปาแบบเก่าๆ ที่คนทำแป้งอร่อยๆ กินแล้วไม่ต้องโฆษณาว่าแป้งบางอะไร เพราะแป้งเองก็เป็นส่วนที่อร่อย แถมไส้ก็เต็มไปด้วยเนื้อหมู ที่ไม่เละเหมือนร้านมิชลินในห้างแถวอโศก 2. ด้านในของ “ข้าวเหนียวไส้ครีม” แป้งด้านนอกคือแป้งข้าวเหนียว ทอดได้เหนียวนุ่ม หอมงา ด้านในคือคัสตาร์ดที่เน้นไข่แดง ไม่ไหล แต่เนื้อรสชาติเข้มข้น อร่อยมากมาย 3. ด้านในของเผือกทอด มาที่นี่ต้องลองนะคะ เค้าทอดใหม่ๆ หน้าร้าน ไส้ไหลเยิ้มรสชาติกำลังดี เชฟเก่งมาก

แถวที่สาม 1. ขนมจีบหมูเห็ดหอม ดีทีเดียว 2. ขนมจีบกุ้ง อร่อยมาก 3. ฟองเต้าหู้น้ำมันหอย ดีหมด ได้มาได้นั่งแล้วก็สั่งไปเถอะค่ะ อร่อยมากๆ ทุกอย่าง


As the capital of Thailand, Bangkok should not be boasting as a great place for dim sum. But somehow, that is exactly what we are doing. Ask me, and I can rattle off more places for great ‘touches of heart’ than any other food types. And this one that I am talking about is for both tastes and incredible prices. We were there twice, getting ourselves exploded with their magnificent food, and ended up paying less than Bt400 each time for both meals, however much we tried to stuff ourselves.

Tuang Dim Sum is a small (read ‘tiny’ with less than 40 seatings) shophouse with steaming and deep-frying stations in the front. You won’t miss it because there will always be a long queue outside. People come here as early as they could, or they send orders and messengers in to pick the tidbits up. Logistics need to be carefully arranged for people who can’t stand the hassles, yet still want to eat heartily and deliciously at/from this place.

First things first. The place opens at 7am, (closed every Tuesday) and the earlier you can manage, the better. There’s no parking whatsoever, so my advice is either taking a bus or taxi from BTS Sathorn. Or better yet, if you are already on the Chaopraya Express Boat, get off at ‘Wat Ratchasingkorn pier, which is the end-of-the-line pier if you are heading towards Sathorn already. And from the temple, just take a stroll north about 10 minutes or so.

When you reach there, if there’s a queue (expect it), write your name and numbers of your party on the provided sticky pad and securely place it on the front pole at the steamed bun station. You might want to also stand there and make sure that your queue is still in place and properly moved up.

The chefs who runs this place has a full wall adorned with his framed accolades. From what I gathered, he used to work in five-star hotels, no doubt manning and mastering their dim sum stations. But from the looks of his tired face both times we were there, I am not quite sure if he is now content being his own boss. (I am sure he is). People are flocking his shop since he opens the door, it is good news for money, but he looks pretty wiped out both times.

Anyway, food is the reason we stood in line, in Bangkok’s notorious heat, and with strong patience. We loved their Shueng Fun (available with shrimp and BBQ pork) so excellent and comparable, may I say, with the ones I so loved at Lin Heung Kui of Hong Kong. The sheung fun station is tucked away in the back of the shophouse, but I am sure they do it old-school way for it is like munching into a soft pillow of pork lard. No less. So delicious.

We ate quite a bunch of everything and I dare say this is one of the heartiest dim sum in Bangkok of my experience. We also particularly like their BBQ pork buns, with thick and munchy dough the way I always crave because somehow today the thickness of the bun itself seems to be pushed into the second row like many other dishes that involve carbohydrate. Anyway, the buns here are fat, mouthful and just perfect, although not with the typically considered beautiful three-cracks on top. But delicious with packed good-flavoured BBQ pork fillings.

I suspect, from what we ate, that Tuang Dim Sum is more like a real, layman-style dim sum house. A lot of pork meat, big fat pieces of everything, thick dough, and a lot of lard in the ingredients. Below is their menu, also in English, that you can peruse. Just make sure you have the patience to wait and the stomach to fill them all. 😀

รายการอาหารของที่ร้านเค้าค่ะ โปรดสังเกตุว่าซาลาเปาและของทอดทั้งหมดเค้าให้สั่งเป็นลูก ไม่ใช่เข่ง สั่งสองสั่งสามอะไรได้หมดค่ะ สามารถสั่งได้แล้วให้ม้าเร็วมารับ หรือมาเร็วหน่อย เพราะร้านเค้าเปิดตั้งแต่ 7.00 น. ค่ะ และหยุดทุกวันอังคาร




เรื่องและภาพมีการสงวนลิขสิทธิ์ | words and images are copyrighted.

About the author

OHB

View all posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *